سخن 251

زمان که میگذرد اما هنوز تمام حس های و خاطرات گذشته میوزند بر وجودم

نمیدانم قرص ماه امشب چقد از من رو درخاطرش ثبت کرده

شاید تعداد ستارگان امشب کم باشد برای آتش نوشتن هایم از تو

چه قدر دروغ گفته اند که زمین گرد است

و من خوش خیال بر این باورها نشستم سالها

شاید جهان سوم اینجا بود تو تفکراتم تو آدمایی که از کنارم میگذرند

من هیچ تصوری از این جهان به یادم نیست چرا

پس کجاست این آدمای ملبس عصر حاضر

پس کجاست آن آرزوهای کاخ مانند..

من هنوز همانم فقط ظاهرم رو شاید نو کرده باشم

تنها دلیلم این هست که باطنم همانی باشد که با تو بوده

چون هیچ صداقتی رو نیافتم پاک تر از اون حس هایم باشد

و هیچ انسانی رو نیافته ام که سر سخت از احساسم

شاید حس اینکه قدم هایم کند تر شد آرزده ام کند

اما همین کافیست که حس کنم در قدم های آهسته ام هم حس پاکی برایت باشد

شاید ساده تر بیان شد این حس برایت

اما همین کافیست که ساده گفتم من همینم که بودم